Ciało Umysł Duch Natura

Terapia czaszkowo-krzyżowa (cranio-sacral) jest metodą osteopatyczną, która zyskała akredytację Światowej Organizacji Zdrowia i jest stosowana przez przeszkolonych terapeutów na całym świecie. Ponieważ jej oddziaływanie na organizm ludzki jest wszechstronne, może być stosowana u pacjentów z różnorodnymi problemami i dolegliwościami.

Terapia czaszkowo-krzyżowa jest jedną z metod fizjoterapeutycznych, stworzoną przez amerykańskiego osteopatę Williama Sutherlanda. Dzięki jego obserwacjom wiemy, że ośrodkowy układ nerwowy oraz struktury z nim sprzężone – czaszka, półkule i opony mózgowe, opony rdzenia kręgowego, płyn mózgowo-rdzeniowy oraz kość krzyżowa – podlegają stałym ruchom. Każdy najmniejszy uraz, przeciążenie czy nadmierne napięcie tych struktur może spowodować różnorodną dysfunkcję w naszym organizmie.

Dzięki delikatnym manualnym technikom stosowanym na czaszce, kręgosłupie oraz kości krzyżowej dochodzi do rozluźnienia struktur łącznotkankowych, których nadmierne napięcie wpływa niekorzystnie na stan zdrowia pacjenta.

Terapia ta znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach medycyny, ponieważ oddziałuje na funkcję układu nerwowego, pokarmowego, oddechowego, limfatycznego, endokrynologicznego oraz kostno-mięśniowego. Niezależnie od wieku pacjenta, wskazania obejmują:

• schorzenia psychiczne (np. psychoza, autyzm, zaburzenia osobowości, depresja, nerwice, traumy z przeszłości),
• problemy neurologiczne (np. bóle i zawroty głowy, migreny, omdlenia, urazy mózgu i rdzenia kręgowego, stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona, neuralgie),
• schorzenia układu kostno-mięśniowego (zespoły bólowe kręgosłupa, bóle pleców, rwa kulszowa, skoliozy, przeciążeniowe i pourazowe bóle stawów obwodowych i kręgosłupa, wzmożone napięcie mięśni),
• zaburzenia układu pokarmowego (zespół jelita drażliwego, wzdęcia, zaparcia i bóle brzucha),
• zaburzenia endokrynologiczne,
• problemy z oddychaniem (np. zaburzona praca przepony, astma)
• dolegliwości bólowe niewiadomego pochodzenia.

Inne wskazania do terapii czaszkowo-krzyżowej to np. stres, kłopoty z koncentracją, dysleksja, wady wymowy, zgrzytanie zębami, chroniczne zmęczenie, zaburzenia snu, tiki nerwowe.

Podczas diagnostyki terapeuta układa odpowiednio swoje dłonie na czaszce i kości krzyżowej, aby ocenić rytm i przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego oraz napięcie tkanek miękkich. Jeśli wyczuje nieprawidłowości, stosuje nieinwazyjne manipulacje – poprzez naciski, uciski, trakcje lub dekompresje.

Wszystkie techniki manualne dążą do przywrócenia fizjologicznego ruchu kości czaszki i prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, a w szczególności mózgu i rdzenia kręgowego. Dzięki pracy na tych strukturach rozluźnia się również powięzi, które wyścielają tkanki miękkie oraz narządy wewnętrzne. Techniki są niezwykle delikatne, gdyż ich siła nie przekracza 5 gram (u małych dzieci do 2 gram).

Terapia jest bardzo przyjemnym zabiegiem i lubianym przez pacjentów. Może przynieść ulgę w szerokiej gamie dolegliwości bólowych, napięć i przykurczów. Wprowadza organizm w stan spokoju i równowagi. Dzięki technikom stosowanym w terapii uruchamiane są naturalne siły uzdrawiające organizm i wzmacniające jego odporność. Uzyskujemy również działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe co powoduje, że maleją lub całkowicie znikają dolegliwości.

Pacjent po zabiegu jest wypoczęty, zaś w przypadku gdy następuje uwolnienie traumatycznego przeżycia, terapii mogą towarzyszyć mimowolne ruchy ciała, drgania, zmiany rytmu oddechowego, reakcje emocjonalne typu śmiech, płacz, uczucie zimna lub gorąca.

Czas terapii wynosi od 40 do 80 minut (w zależności od potrzeby pacjenta). Pacjent może być ubrany i najczęściej leży na leżance. Terapia odbywa się w cichej i spokojnej atmosferze.

Po terapii pacjent powinien poleżeć na leżance parę minut i w bezpiecznej pozycji odczuć reakcje, które zachodzą wewnątrz jego ciała. Warto odpocząć i uzupełnić płyny.

Tę formę terapii możemy stosować u pacjentów w każdym wieku, zarówno u osób starszych, jak i dzieci.

Dzieci, które mają zaburzenia integracji sensorycznej czy emocjonalnej, wolniej się rozwijają, są nadpobudliwe, mają problemy z mową czy nauką, są dobrymi pacjentami na terapię czaszkowo-krzyżową. Dzieci nadpobudliwe uspokajają się, a te, które mają zaburzenia koordynacji ruchowej, nabierają świadomości własnego ciała, normalizuje się także napięcie mięśniowe.

W terapii małych pacjentów obecność rodziców lub opiekunów jest konieczna. Sesje dla dzieci trwają krócej.

Inne wskazania do terapii czaszkowo-krzyżowej to np. stres, kłopoty z koncentracją, dysleksja, wady wymowy, zgrzytanie zębami, chroniczne zmęczenie, zaburzenia snu, problemy z ciśnieniem, tiki nerwowe

Zastosowanie terapii czaszkowo-krzyżowej w profilaktyce.

Terapia jest zalecana szczególnie dla osób które:

• Spędzają dużo czasu przy komputerze,
• Mają napięcia mięśniowe, powstające przy pracy fizycznej,
• Mają stresującą, przeciążającą pracę umysłową,
• Stany nerwicowe, stresowe.

Terapia czaszkowo-krzyżowa wpływa korzystnie na wzmacnianie systemu immunologicznego, przez co powoduje wzrost odporności na infekcje.

Wobec powyższego terapię taką powinien przejść praktycznie każdy człowiek. Już jeden profilaktyczny zabieg wystarczy, by poczuć głęboki relaks i poprawę koncentracji. Rozluźnieniu ulegają napięcia w ośrodkowym oraz obwodowym układzie nerwowym.

Istnieje niewiele przeciwwskazań do stosowania terapii czaszkowo-krzyżowej, jednak powinny być one bezwzględnie przestrzegane przez terapeutów oraz pacjentów. Wśród przeciwwskazań wymienia się m.in. krwotoki, aktywny udar bądź zawał serca, wysokie ciśnienie, jaskrę, żylaki, zakrzepy oraz ciąża (zagrożona, z in vitro bądź w trakcie I trymestru).